İçindekiler · 11
- 1 Ergen terapisi nedir?
- 2 Ergenlikte hangi güçlükler sık görülür?
- 3 Normal ergenlik ile destek gerektiren durum nasıl ayırt edilir?
- 4 Gizlilik ve ebeveyn katılımı nasıl dengelenir?
- 5 Süreç nasıl ilerler?
- 6 Hangi yaklaşımlar kullanılır?
- 7 Psikiyatri hekimiyle iş birliği ne zaman gerekir?
- 8 Ebeveynler bu süreçte neler yapabilir?
- 9 Ne zaman destek almayı düşünmelisiniz?
- 10 Sık Sorulan Sorular
- 11 Kaynakça
Ergen terapisi, yaklaşık 12–18 yaş arasındaki gençlerin duygusal, sosyal ve ailevi zorluklarının ele alındığı bir psikoterapi sürecidir. Bu dönemde genç hem kendi kimliğini kurmaya hem de ailesiyle yeni bir denge bulmaya çalışır; terapi, gencin kendini güvende hissederek konuşabileceği bir alan açarken aileyi de sürecin dışında bırakmaz.
Ergen terapisi nedir?
Ergen terapisi, çocuk terapisi ile yetişkin terapisi arasında kendine özgü bir yerde durur. Küçük çocuklarla oyun ve dolaylı ifade ön plandayken, ergenlerle çoğunlukla konuşmaya dayalı ama gencin dilini ve ilgi alanlarını dikkate alan bir çalışma yürütülür. Yetişkin terapisinden farkı ise ebeveynlerin sürecin doğal bir parçası olmasıdır.
Terapinin amacı gence “doğruyu” söylemek değil; duygularını tanımasına, ilişkilerini anlamasına ve kendi çözüm yollarını geliştirmesine eşlik etmektir.
| Çocuk terapisi | Ergen terapisi | Yetişkin terapisi | |
|---|---|---|---|
| Temel araç | Oyun, çizim, hikâye | Konuşma, yapılandırılmış teknikler | Konuşma |
| Başvuruyu kim yapar? | Ebeveyn | Çoğunlukla ebeveyn, bazen genç | Kişinin kendisi |
| Ebeveyn katılımı | Yoğun | Dengeli, gencin mahremiyeti gözetilerek | Genellikle yok |
| Gizlilik | Ebeveynle daha çok paylaşım | Ayrıntılar gençte kalır, genel bilgi paylaşılır | Tamamen danışanda |
Ergenlikte hangi güçlükler sık görülür?
Ergenlik, bedensel, duygusal ve sosyal değişimin aynı anda yaşandığı bir dönemdir. Dünya Sağlık Örgütü verilerine göre dünyada 10–19 yaş arasındaki her yedi gençten biri bir ruh sağlığı sorunu yaşamaktadır ve bunların önemli bir kısmı fark edilmeden kalır. Büyük bir meta-analiz, ruhsal güçlüklerin yaklaşık yarısının 18 yaşından önce başladığını göstermiştir. Bu nedenle ergenlikte fark edilen sıkıntıları “geçer” diye beklemek yerine değerlendirmek önemlidir.
| Alan | Örnek durumlar |
|---|---|
| Duygusal | Kaygı, sınav kaygısı, sürekli mutsuzluk, isteksizlik, öfke patlamaları |
| Sosyal | Arkadaşlık sorunları, dışlanma, akran zorbalığı, sosyal görünüş kaygısı, yalnızlık |
| Aile | Kurallar ve sınırlar üzerine çatışmalar, iletişim kopukluğu, boşanma süreci |
| Okul | Ders başarısında düşüş, okul reddi, dikkat ve motivasyon güçlükleri |
| Beden ve kimlik | Beden imajı kaygısı, yeme davranışında değişiklik, kimlik arayışı |
| Dijital yaşam | Aşırı oyun, sosyal medya kullanımı, siber zorbalık |
| Riskli davranışlar | Sigara, alkol ya da madde denemeleri, kendine zarar verme |
| Zorlayıcı yaşantılar | Kayıp ve yas, taşınma, travmatik olaylar |
Ergenlerde dijital kullanım, sigara ya da alkol denemeleri gibi konular ön plandaysa bağımlılık danışmanlığı sayfası da yol gösterici olabilir.
Normal ergenlik ile destek gerektiren durum nasıl ayırt edilir?
Ebeveynlerin en sık sorduğu soru budur. Ergenlikte duygu dalgalanmaları, aileden uzaklaşma ve sınırları zorlama beklenen davranışlardır. Belirleyici olan; değişimin süresi, şiddeti ve günlük yaşamı ne kadar etkilediğidir.
| Çoğunlukla gelişimsel | Değerlendirme gerektirebilir |
|---|---|
| Odasında daha çok vakit geçirmek | Haftalardır neredeyse hiç odasından çıkmamak, arkadaşlarından tamamen kopmak |
| Zaman zaman öfkelenmek, kapıyı çarpmak | Sık ve kontrolsüz öfke patlamaları, eşyaya ya da kişilere zarar verme |
| Ruh hâlinin gün içinde değişmesi | İki haftadan uzun süren mutsuzluk, ilgi kaybı, umutsuzluk |
| Görünüşüne fazla önem vermek | Yemek yemekten kaçınma, aşırı diyet ya da kusma |
| Ailenin kurallarını sorgulamak | Okula gitmeyi reddetmek, notlarda belirgin ve hızlı düşüş |
| Uyku düzeninin kayması | Uykusuzluk ya da çok uzun uyuma ile birlikte enerji kaybı |
Gizlilik ve ebeveyn katılımı nasıl dengelenir?
Ergen terapisinin en hassas noktası budur. Genç, anlattıklarının ailesine aktarılacağını düşünürse kendini açmaz; ebeveynler ise çocuklarının durumu hakkında bilgi almak ister. Bu denge, sürecin başında herkesle birlikte konuşulan açık bir gizlilik anlaşmasıyla kurulur.
| Ne paylaşılmaz? | Ne paylaşılır? |
|---|---|
| Seansta anlatılan olayların ve düşüncelerin ayrıntısı | Sürecin genel gidişatı ve devam durumu |
| Gencin arkadaşlık, ilişki ya da duygusal yaşamına dair özel bilgiler | Birlikte belirlenen hedefler |
| Ailesine kızgınlığı ya da eleştirileri | Evde uygulanabilecek öneriler |
| Gencin ya da başkasının can güvenliğini tehdit eden her durum |
Paylaşılması gereken bir konu olduğunda, mümkün olduğunca önce gençle konuşulur ve bilgiyi ebeveynle nasıl paylaşacağı birlikte planlanır. Kendine zarar verme, intihar düşünceleri, istismar şüphesi gibi durumlar ise gizlilik kuralının açık istisnalarıdır. 18 yaş altındaki danışanlarda sürece başlamak için ebeveyn ya da yasal vasinin onayı alınır.
Süreç nasıl ilerler?
| Aşama | İçerik |
|---|---|
| 1. Ebeveyn görüşmesi | Başvuru nedeni, gelişim öyküsü, okul ve aile bilgileri |
| 2. Gençle tanışma | Güven ilişkisinin kurulması, gencin kendi bakış açısının dinlenmesi |
| 3. Değerlendirme | Gerekirse ölçekler ve görüşmelerle belirtilerin değerlendirilmesi |
| 4. Ortak hedefler | Gencin ve ailenin beklentilerinin uzlaştırılması, somut hedefler |
| 5. Terapi süreci | Haftalık bireysel seanslar, belirli aralıklarla ebeveyn görüşmeleri |
| 6. Gözden geçirme ve kapanış | Kazanımların değerlendirilmesi, zorlanma anları için plan |
Pratik bilgiler
| Konu | Genel uygulama |
|---|---|
| Seans süresi | Genellikle 45–50 dakika |
| Sıklık | Çoğunlukla haftada bir; ilerleyen dönemde seyrekleşebilir |
| Ebeveyn görüşmeleri | Genellikle birkaç seansta bir, ayrı ya da ortak |
| Biçim | Yüz yüze ya da online |
Seanslar Diyarbakır’daki merkezde yüz yüze ya da online terapi olarak yürütülebilir.
Hangi yaklaşımlar kullanılır?
Ergenlerle çalışırken tek bir yönteme bağlı kalınmaz; gencin ihtiyacına göre kanıta dayalı yaklaşımlar bir araya getirilir. Bilimsel bir derleme, ergen depresyonunda bilişsel davranışçı terapi ve kişilerarası terapinin iyi yerleşmiş yaklaşımlar olduğunu bildirmektedir. Çocuk ve ergenlerde kaygı bozukluklarına yönelik bir Cochrane derlemesi de bilişsel davranışçı terapinin kısa dönemde bekleme listesine göre daha etkili olduğunu göstermiştir.
| Yaklaşım | Ergenlerde ne için kullanılır? |
|---|---|
| Bilişsel davranışçı terapi | Kaygı, depresif belirtiler, olumsuz düşünce kalıpları, sınav kaygısı |
| Kısa süreli çözüm odaklı terapi | Gencin güçlü yönlerinden yola çıkarak somut hedeflere odaklanma |
| Motivasyonel görüşme | Değişime kararsız gençlerde, riskli davranışlarda iç motivasyonu güçlendirme |
| EMDR | Travmatik yaşantıların işlenmesi |
| Duygu düzenleme becerileri | Öfke kontrolü, dürtüsellik, yoğun duygularla baş etme |
| Aileyle çalışma | İletişim, sınırlar ve ev içi kuralların birlikte düzenlenmesi |
Gerçekçi bir beklenti için şunu bilmek yararlıdır: araştırmalar ergen depresyonunda psikoterapinin etkisinin anlamlı ama çoğunlukla orta düzeyde olduğunu ve izlem süresinde bir miktar azaldığını gösteriyor. Bu nedenle kazanımları sürdürmek için ebeveyn desteği ve sürecin sonunda bir zorlanma planı yapmak önemlidir.
Psikiyatri hekimiyle iş birliği ne zaman gerekir?
Psikolog ilaç yazmaz ve tıbbi tanı koymaz. Aşağıdaki durumlarda çocuk ve ergen psikiyatrisi hekimi ile iş birliği yapılır ya da yönlendirme önerilir. NICE kılavuzu da orta ve ağır depresyonda ilaç kullanımının yalnızca uzman hekim değerlendirmesinden sonra ve psikoterapiyle birlikte düşünülmesini önerir.
- Belirtilerin ağır olduğu, günlük işlevselliğin belirgin biçimde bozulduğu depresif tablolar
- İntihar düşüncesi, planı ya da kendine zarar verme davranışı
- Gerçeklikten kopma, sesler duyma gibi belirtiler
- Ciddi kilo kaybına yol açan yeme davranışı değişiklikleri
- Dikkat eksikliği ve hiperaktivite şüphesinde tıbbi değerlendirme ihtiyacı
Acil durum: Gencinizin kendine ya da başkasına zarar verme riski varsa beklemeden 112’yi arayın ya da en yakın acil servise başvurun.
Ebeveynler bu süreçte neler yapabilir?
Terapi haftada bir saat sürer; gencin hayatının geri kalanı evde, okulda ve arkadaşları arasında geçer. Bu nedenle ebeveynlerin tutumu, seanslarda kazanılanların günlük yaşama taşınmasında belirleyici bir rol oynar.
- Seansları sorguya çekmeyin: “Bugün ne konuştunuz?” yerine “Nasıl geçti?” diye sormak ve cevap vermek istemezse ısrar etmemek
- Dinlemeye zaman ayırın: çözüm sunmadan, yargılamadan ve hemen nasihat etmeden dinlemek
- Kuralları birlikte belirleyin: ekran süresi, eve dönüş saati gibi kuralları gencin görüşünü alarak koymak ve tutarlı uygulamak
- Kendi duygularınızı yönetin: öfke anlarında tartışmayı ertelemek, sakinleşince yeniden konuşmak
- Küçük değişimleri fark edin: olumlu adımları görmek ve dile getirmek
- Kendi desteğinizi ihmal etmeyin: ebeveynlerin de zorlandığı dönemler olur; ebeveyn görüşmeleri bu yükü konuşmak için de bir alandır
Ebeveynler arasında gencin yetiştirilmesi konusunda belirgin görüş ayrılıkları varsa, bu farklılıkların gencin yanında değil ebeveyn görüşmelerinde ele alınması önerilir.
Ne zaman destek almayı düşünmelisiniz?
- Gencinizdeki değişiklik birkaç haftadan uzun sürüyor ve giderek artıyorsa
- Okula gitmek istemiyor, derslerinde belirgin bir düşüş yaşıyorsa
- Arkadaşlarından ve sevdiği etkinliklerden uzaklaştıysa
- Evdeki tartışmalar sık sık kontrolden çıkıyorsa
- Uyku, iştah ya da enerji düzeyinde belirgin değişiklikler varsa
- Sigara, alkol, madde ya da aşırı oyun konusunda endişeleriniz varsa
- Bir kayıp, boşanma ya da zorlayıcı bir olay sonrası toparlanamıyorsa
- Genç kendisi “biriyle konuşmak istiyorum” diyorsa
Sık Sorulan Sorular
Ergen terapisi kaç yaşından itibaren uygulanır?
Genellikle 12–18 yaş arası gençlere yönelik planlanır. Yaş sınırı kesin değildir; 11 yaşında ergenlik özellikleri belirginleşmiş bir çocuk da, 18 yaşını geçmiş ama hâlâ aileyle yaşayan bir genç de bu çerçevede çalışılabilir. Daha küçük yaşlarda çocuk terapisi ve oyun temelli yaklaşımlar ön plana çıkar.
Çocuğum terapiye gelmek istemiyor, ne yapmalıyım?
Gençlerin ilk başta direnç göstermesi oldukça yaygındır. Zorlamak yerine neden kaygılandığınızı sakin bir dille anlatmanız, ilk görüşmenin yalnızca tanışma olduğunu söylemeniz ve kararı birlikte vermeniz çoğu zaman işe yarar. Genç gelmeyi kabul etmese bile ebeveyn görüşmeleriyle başlamak mümkündür.
Seanslarda konuşulanları ebeveyn olarak öğrenebilir miyim?
Seans içeriği ayrıntılı olarak aktarılmaz; aksi hâlde genç kendini güvende hissetmez ve süreç işlemez. Ebeveynlere genel gidişat, çalışılan hedefler ve evde neler yapılabileceği hakkında düzenli bilgi verilir. Gencin ya da başkasının can güvenliğini tehdit eden bir durum varsa ebeveynler mutlaka bilgilendirilir.
Ebeveynler de seanslara katılıyor mu?
Evet, ancak her seansa değil. İlk görüşmede ve süreç boyunca belirli aralıklarla ebeveyn görüşmeleri yapılır. Gerekli görüldüğünde aile ile ortak seanslar planlanabilir ya da ayrıca aile terapisi önerilebilir.
Ergen terapisi ne kadar sürer?
Süre, başvuru nedenine ve gencin ihtiyaçlarına göre değişir. Sınav kaygısı gibi daha sınırlı konularda birkaç ay yeterli olabilirken, uzun süredir devam eden depresif belirtiler ya da travmatik yaşantılarda süreç daha uzun sürebilir. Hedefler ilk görüşmelerde birlikte belirlenir ve düzenli aralıklarla gözden geçirilir.
Kendine zarar verme davranışı olan bir gençle çalışılır mı?
Evet, ancak bu durumda öncelik güvenliktir. Risk ayrıntılı olarak değerlendirilir, ebeveynlerle bir güvenlik planı yapılır ve gerekli durumlarda çocuk ve ergen psikiyatrisi hekimine yönlendirme yapılır. Acil bir tehlike varsa beklemeden 112 aranmalıdır.
Online ergen terapisi yapılabilir mi?
Evde konuşulanların duyulmayacağı sessiz bir ortam sağlanabiliyorsa online seanslar ergenlerle de yürütülebilir. Pek çok genç ekran üzerinden konuşmayı daha rahat bulur. Kriz riski olan durumlarda ise yüz yüze değerlendirme tercih edilir.
Kaynakça
Bu sayfadaki bilgiler aşağıdaki güncel bilimsel kaynaklar ve klinik kılavuzlar temel alınarak hazırlanmıştır.
- 1 World Health Organization. Mental health of adolescents — Fact sheet. Cenevre: WHO.
- 2 Solmi M, Radua J, Olivola M, et al. Age at onset of mental disorders worldwide: large-scale meta-analysis of 192 epidemiological studies. Mol Psychiatry. 2022;27(1):281-295.
- 3 Weersing VR, Jeffreys M, Do MT, Schwartz KT, Bolano C. Evidence Base Update of Psychosocial Treatments for Child and Adolescent Depression. J Clin Child Adolesc Psychol. 2017;46(1):11-43.
- 4 James AC, Reardon T, Soler A, James G, Creswell C. Cognitive behavioural therapy for anxiety disorders in children and adolescents. Cochrane Database Syst Rev. 2020;11(11):CD013162.
- 5 Eckshtain D, Kuppens S, Ugueto A, et al. Meta-Analysis: 13-Year Follow-up of Psychotherapy Effects on Youth Depression. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 2020;59(1):45-63.
- 6 National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Depression in children and young people: identification and management. NICE guideline [NG134]; 2019.